Gespreksgroep(en) 

Geloofsgepreksavonden.
(12-2018)
Om eens wat langer over een maatschappelijk thema door te praten organiseren we in de gemeente dit jaar een aantal geloofsgespreksavonden. Zo ging het in oktober over de energie-omwenteling die aan de gang is en in november over Zending, Werelddiaconaat en Ontwikkelingssamenwerking. Deze laatste avond trok wat minder mensen dus bleven we in één groep bijeen. Eerst was er een inleiding over de verschuivingen in opvattingen over zending en werelddiaconaat. Kort gezegd zij  die verschoven van denken in dominantie en hulp vanuit Nederland naar samenwerken met zelfstandige kerken overzee en voorwaarden scheppen voor ontwikkeling. Dit heeft te maken met de veranderende verhoudingen in de wereld; koloniën en kerken die zelfstandig werden. Opvattingen over mensen en hun kansen, over gerechtigheid en gelijkwaardigheid. Op dit moment is de missionaire activiteit van de kerk ondergebracht in een eigen commissie en Kerk in Actie is de club die middels acties geld verzamelt en intensief samenwerkt via een uitgebreid wereldnetwerk van kerken.
Na gesprek kwamen we tot de conclusie dat we geen nieuwe commissie ZWO in onze gemeente nodig hebben. En dat het goed is om in diensten iets meer aandacht te schenken aan de projecten.
De volgende geloofsgespreksavond is op donderdag 14 februari 2019.     Wikke Huizing

Praatcafé
(10-2018)

Donderdag 6 september ging het over “De geur van….”. Geuren doen veel met mensen. Ze beïnvloeden onze stemming, positief en negatief. Ze laten herinneringen terugkeren. Aan tafel werd levendig gesproken over geuren van vroeger en nu. Iemand had 4711 (Eau de Cologne)  meegenomen. Dat deed velen aan hun oma denken. Een doekje ermee ging rond en het hele uur bleef de (prettige) geur hangen. Ook in de bijbel wordt over geur gesproken. In het Oude testament wordt God geëerd met de geur van brand-en reukoffers. De wierook in de katholieke Kerk is daar een overblijfsel van. Zo mogen we met alle zintuigen God eren en ervaren.
In oktober treffen we elkaar op donderdag de vierde.  Wikke Huizing

Praatcafé (8-2018)
De droogte op Texel in de junimaand van dit jaar, maar ook die uit vroeger tijden, was onderwerp van gesprek tijdens het Praatcafé op 5 juli jl. Het thema luidde “Door het water…”. In een gespreksronde vertelde iedereen zijn of haar ervaringen met water. Dat ging van welputten in het land en bij huis voor mens en vee, verhalen over de waterfabriek (“het lekkerste water ooit! Die fabriek hadden we nooit weg moeten doen!), tot in de sloot vallen en eruit getrokken worden. Anderen vertelden van lichamelijke uitdroging in Israël en geholpen worden aan water of het heerlijke gevoel van dansen in de regen (liefst in de maand mei). Wij mensen leven van het water en daardoor heeft het vele betekenissen gekregen en roept het veel gevoelens op. Langs rivieren en meren en aan de kust ontstonden de eerste steden. Op Texel stonden de eerste boerderijen op de Hoge Berg omdat daar altijd water in de putten en kolken zat. Ook in de bijbel speelt water een grote rol. Van redding uit het woeste water van zee en meer (denk  aan de doortocht door de Rode Zee) tot waterputten waar mensen elkaar ontmoeten. Bij de put van Jakob ontmoet Jezus, in het evangelie van Johannes, een Samaritaanse vrouw. Hij overtuigt haar van het levende water dat de God van Israël voor ons mensen wil zijn. Een bron die nooit opdroogt.
In augustus is er geen Praatcafé vanwege de vakanties. Donderdag 6 september praten we weer verder.
Wikke Huizing

Bijbelvertaalkring (02-2018)
In de huiskamer van de familie van Noort kwam de bijbelvertaalgroep samen. Na de zorgen om het verbod op de pulsvisserij te hebben gedeeld, bogen we ons over het verhaal over het dochtertje van Jaïrus. Van dit verhaal bestaan verschillende versies in de evangeliën.
We lazen het kortste uit Mattheüs. De overste van de synagoge komt Jezus vragen zijn dochtertje, dat gestorven is, terug te roepen in het leven door haar de hand op te leggen.  Midden in de vertelling over het dochtertje staat een verhaal over een andere vrouw. Zij leidt al twaalf jaar aan bloedvloeiingen en raakt de zoom van Jezus ’mantel aan. En wordt genezen. Ook deze vrouw wordt, door Jezus, ‘dochter’ genoemd. Vervolgens gaat Jezus naar het huis van de overste en vat het meisje bij de hand. Zij staat op.
Het gaat niet om zomaar vrouwen. Zij staan voor ‘de dochter van Sion’, oftewel Israël zelf. Wat is er met haar aan de hand? De ene jonge vrouw staat aan het begin van haar volwassen leven en lijkt dit niet aan te durven. De angst van haar vader is op haar overgeslagen. Uit de andere vrouw vloeit het leven weg. Ze is verzwakt. En meer nog: onrein. Ze valt buiten de gemeenschap.
Jezus herstelt het leven van beide dochters. Neemt angst en onreinheid weg. Daarvoor is hij blijkbaar gekomen. Prachtig verhaal dat in de oecumenische Gebedsdienst voor de eenheid werd gelezen. Maar in de aangegeven lezing was het stukje over de oudere vrouw eruit geknipt! Merkwaardig!
Tijdens het bespreken van het verhaal kwam er weer van alles aan (levens)ervaringen aan de orde.
De eerstvolgende bijeenkomst is op 15 februari ten huize van Nannie de Haas, Wilsterstraat 46.  Wikke Huizing.

 

 



Profeten voorspellen niet de toekomst maar geven aan wat er moet gebeuren om onheil te voorkomen. Ze spreken namens God, om het volk van God weer bij het verbond te betrekken. En daar zetten ze alle creatieve en opvallende middelen voor in.

Op de uitnodiging stond een beker afgebeeld met daarop “Elijah cup” (de beker voor Elia)

 Dit is een versierde beker die, gevuld met wijn, bij de Pesachmaaltijd klaar staat. Aan de Sedermaaltijd staat een lege stoel klaar voor de profeet Elijah, waarvan men hoopt dat hij ooit zal terugkeren om de komst van de Messias aan te kondigen.