Van de predikant

 Van de predikant (01-2018)
Contacten

Deze maand is het een jaar geleden dat ik bevestigd werd in de gemeente. Regelmatig wordt me gevraagd of het werken in deze gemeente anders is dan in eerdere gemeenten. Dan bedoelt de vraagsteller of het anders is dan in een Doopsgezinde gemeente. Daarop geef ik vaak een typisch dominee-antwoord: nee én ja. “Nee”, omdat het omgaan met mensen in pastoraat en bestuurs-en kringenwerk dezelfde dynamiek, vragen en mechanismen kent. En dezelfde aandacht en zorg. “Ja”, omdat ik als predikant van deze gemeente vaker aangesproken wordt als zodanig. Ook door mensen buiten de gemeente. Over allerlei zaken. De werkkamer aan de Elemert doet inmiddels goede dienst als plaats om mensen te spreken. Er zijn vast nog meer verschillen maar dit ervaar ik op het moment als het grootste. En boeiendste.


Lichtjesavond 1 december
Op initiatief van Hillie Oosterhof hebben zij, Jan en ondergetekende, met steun van de kerkenraad, op 1 december de Burghtkerk een avond open gesteld. De kerk was met kaarslicht sfeervol verlicht. Achter de avondmaalstafel stond een kruis (uit De Poort), van onderaf belicht. Er waren bloemen, muziek door Anneke van Dijk, en de mensen werden uitgenodigd een kaarsje aan te steken. Daar is door zeker 44 mensen, grotendeels van buiten de gemeente,  gebruik van gemaakt. Ook mensen die buiten voorbij kwamen, op weg naar de Groeneplaats, merkten de uitnodiging op: “ leuk dat ze dat doen!” En liepen vervolgens door om te stemmen voor de Top 2000 bij de bus van 3FM. Het is zeker voor herhaling vatbaar. Vooral als we in de gaten houden wat er zo’n avond nog meer te doen is in Den Burg. Dat geeft mensen de gelegenheid zomaar binnen te lopen.

Kerst etc.
Dit schrijf ik nét voor de Kerstdagen. Maar ik wil nu alvast alle mensen bedanken voor de inzet en samenwerking in deze tijd. Er waren veel vieringen vlak achter elkaar en dat vergt veel inspanning. Met elkaar lukt het echter prima. Ook voor het afgelopen jaar zeg ik dank: zoveel mensen die belangeloos klaar staan om het gemeentewerk zo goed mogelijk vorm te geven!  Ik zie uit naar de voortgaande samenwerking het nieuwe jaar! En wens u allen van harte veel heil en zegen in 2018!   Wikke Huizing

Zin in Film (01-2018)
Dinsdag 16 januari draait er een nieuwe film in De Schakel. Een “gouwe ouwe” nl. “Der Himmel über Berlin”, uit 1987. Een poëtische film over de relatie tussen hemel en aarde. Waarbij engelen de verbinding vormen, onzichtbaar voor de mens. Eén van hen wil echter overgaan tot de wereld van de sterfelijke mens, helemaal als hij een mooie circusacrobate ontmoet.

De zaal is open om half acht en we praten onder de koffie ná over wat we gezien hebben.
Neem vooral weer iemand mee, als u wilt. Van harte welkom.   Wikke Huizing

 

Van de predikant (12-2017) 
Veel scholieren in de derde klas van de middelbare school moeten een zgn. maatschappelijke stage lopen. Zo maken ze alvast eens kennis met verschillende beroepen. Vrijdag 10 november liep Marijn Schneider uit Uithoorn een dagje met me mee. De dag ervoor had hij meegekeken bij de TESO met een werktuigkundige op de Dokter Wagemaker.

Zóveel spannends kon ik hem niet bieden maar hij heeft wel een completer beeld gekregen van het werk van een predikant. Zo verbaasde het hem dat de agenda met veel meer gevuld is dan alleen preken en mensen bezoeken. En we hebben samen zijn stageverslag geschreven.
In de gemeente lazen we deze maand met de Bijbelvertaalkring het verhaal van de zes werken van barmhartigheid uit Mattheüs. (Matth. 25: 31-46). Hoe zit dat toch met het scheiden van de schapen en de bokken? Was een leuk gesprek. Dat gold ook voor de filmavond en de viering in De Waerden, aan de Verzetstraat. Daarnaast nog alle bezoeken en vergaderingen….voor stagiaire Marijn was het duidelijk dat een dominee vooral veel luistert en praat en samenwerkt met heel veel mensen. En dat maakt het een mooi vak.
Wikke Huizing

Zin in Film (12-2017)
Le gamin au vélo, de kwajongen op de fiets, heette de Belgische film die we op dinsdag 21 november draaiden. Een film over een jongetje van 13 of 14 jaar dat heen en weer geslingerd wordt tussen zijn gevoelens voor zijn vader, die hem afwijst, en voor een jonge vrouw, die hem belangeloos in het weekeinde in huis neemt.
Het ongeloof over het verraad van de onmachtige vader, en de diepe teleurstelling daarover zagen we in de ene na de andere scéne zich ontwikkelen. Tegelijkertijd ontstaat in de ontmoeting met een onbekende kapster een helende relatie. Zij is geraakt door de wanhoop en ook de levenskracht van het jongetje en blijft hem onvoorwaardelijk trouw. Een modern sprookje wordt de film wel genoemd. Wij zagen er ook het evangelie in gebeuren; Hoe onvoorwaardelijke liefde een mens (een kind nog) kan verlossen en toekomst kan bieden. Dat is geen makkelijk proces, toont deze film. Gaat met pijn en teleurstelling ed. gepaard. Maar het verhaal biedt wel hoop.
In januari draaien we weer een film en wel op dinsdagavond 16 januari. Wikke Huizing

Van de predikant (02-2017)
En toen was het zover…. bevestiging en intrede in de Protestantse Gemeente. De vorige maand schreef ik dat ik ertegenop zag én ernaar uit keek. De middag zelf was, in mijn beleving, een mooie mix van serieus ritueel en verkondiging, aandacht en humor, spanning en ontspanning. En wat zag de kerk er mooi uit! Nog niet eerder had ik haar in zo’n smaakvolle bloemenhulde gezien. Ook de overige organisatie was dik in orde. Van vrienden, familie en gemeenteleden heb ik alle lof gehoord voor de ontvangst en de receptie. Bij deze geef ik die pluim graag door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ook heel veel dank aan allen die meewerkten aan de dienst! Mooi om de zegen mee te krijgen van gewaardeerde collega’s en toegesproken te worden door kerkenraad en kindernevendienst. Voor mezelf was het overhandigen van de attestatie uit de Doopsgezinde Gemeente een bijzonder moment. Vanaf nu ben ik echt lid van de Protestantse Gemeente Den Burg.
Dank voor alle felicitaties en cadeautjes tijdens de receptie! Nog steeds staan in onze woonkamer bloemen en er ligt een hele stapel interessante boeken te wachten.
’s Avonds hebben we gegeten met familie en vrienden in Paal 9 en daar ook nog mijn 50e verjaardag gevierd. Ik had een topdag. En ik hoop dat het ook vooral voor de gemeente een feestelijke middag was.
Intussen gaat het (gemeente)leven verder en is er o.a. een gemeenteavond geweest over de gebouwen. Zo’n 50 gemeenteleden discussieerden in groepen aan de hand van vragen. Wat daar gezegd is, wordt verzameld in een advies van bureau VIND. Ook op Texel Plaza is er aandacht voor de toekomst van de kerkgebouwen. Ik ben bezig met een werkplan voor de komende maanden, bezoek mensen en doe verder allerlei voorkomende zaken (diensten, vergaderingen etc.).
De werkkamer aan de Elemert wordt opgeknapt en ingericht. De sleutel heb ik al gekregen.
In het colofon op de eerste pagina van onze gemeente in dit blad is een extra (mobiel) telefoonnummer
(06-1087 2089) achter mijn naam geplaatst. Zo ben ik nog makkelijker te benaderen. We hebben afgesproken dat de maandag mijn vrije dag is.  Wikke Huizing

In de Doopsgezinde traditie, waar ik toe behoor,
 wordt door predikanten geen toga gedragen.
 Dit heeft te maken met het ontbreken van een
 strikte ambtsopvatting. Bij Doopsgezinden
 zijn alle gelovigen in principe “priesters”.
 Dat heet het “priesterschap aller gelovigen”. 
 In de praktijk is het echter handig als je een
 zuster of broeder “vrijstelt” om het vak van
 predikant te leren en uit te oefenen.
 Daar horen echter geen uiterlijke tekens bij.
 Het niet dragen van een toga heeft voordelen en
 nadelen.
 Het voordeel is dat je jezelf af en toe op een nieuw
 jurkje mag trakteren.
 Afgelopen Pinkster vond ik het daarvoor wel weer tijd.
 Nadeel is dat dit aandacht en geld kost.
 Met een toga ben je in één keer klaar en als het
 koud is trek je gewoon een extra kledingstuk
 eronder aan.  Maar het is wel een saai gezicht,
 zelfs met een gekleurde stola.
 Een zomerse jurk, dus, voor de komende maanden. 
 Wikke Huizing

 Pinksteren met de kinderen

 

 

 

 

 

 

Paaswake gezien via een avondmaalkelk