Van de predikant

Van de predikant  (09-2018)

In de afgelopen vakantie heb ik, tussen fietsen, opruimen en familiebezoek door, gelezen. Niet alleen een dik boek*  maar ook tijdschriften. Op vakantie in Duitsland geniet ik van de taal in het weekblad Die Zeit. En thuis ligt een stapeltje van De Groene Amsterdammer, ook een weekblad. Daarin artikelen over de stand van zaken in binnen-en buitenland. Over politiek, economie, wetenschap, filosofie, landbouw, kunst, ecologie etc. Onderzoeken en meningen buitelen over elkaar heen. Ontzettend interessant. Heerlijk, al die mensen die bezig zijn, zich bekommeren om de wereld, de lezers helpen die  te begrijpen. Maar ik raak er ook enigszins van in verwarring. Wat is nu waarheid? Wie heeft er gelijk? Welke conclusies, consequenties moet ik trekken uit wat ik lees? Dat is niet eenvoudig.

Toen kwam ik bij toeval dit beeldje tegen van de Duitse kunstenaar Toni Zenz (Keulen, 1915-2014). Het heet “De horende”. Eerst dacht ik: Dat is precies wat ik doe…luisteren naar al die stemmen. Maar deze horende heeft zijn/haar ogen dicht. En kijkt omhoog. Niet in een krant. Deze figuur luistert anders. Hij probeert iets anders op te vangen. Toni Zenz was een gelovige katholiek. En iemand die veel heeft meegemaakt in zijn leven. Deze Horende hoort niet naar een mening; hij luistert naar de Stem in het Gebeuren. De Stem van de Eeuwige, door alle geluiden van deze wereld heen. Een intens en tegelijkertijd ontspannen luisteren. Soms is het goed om krant, TV, de borreltafel, de hele kakofonie, aan de kant te schuiven en stil te worden om te luisteren. Daarmee worden die stemmen niet minder waard maar juist meer. Omdat de Stem erin mee gaat klinken. Wij mensen dragen die immers vanaf “den beginne” met ons mee. Hij is te horen voor wie wil luisteren, zo is ons beloofd. Met dit beeldje voor ogen ga ik de komende tijd meer “horen”, heb ik me voorgenomen.

Vlak voor onze vakantie overleed mijn moeder. Ze had al ernstig Alzheimer maar kreeg er nog een nare ziekte bij. Op 17 juli hebben we in het Doopsgezinde kerkje van Roden afscheid van haar genomen, met gemeenteleden en familie. Ze laat een leegte achter maar we kunnen er vrede mee hebben; het ging echt niet meer. Ik wil iedereen hartelijk danken die middels bloemen, kaarten, appjes of anderszins heeft laten weten mee te leven! Dat deed goed!

Vier weken was ik vervolgens vrij, waarvan twee besteed werden aan een fiets-kampeertocht door Duitsland met het gezin. Heel gezellig, heel warm (zelfs een dag 40 graden!) en weer een mooie ervaring rijker.

Intussen bleek in de gemeente veel gebeurd dat de komende tijd aandacht vraagt. Ik ben graag weer aan het werk en hoop velen van u weer te spreken. Wikke Huizing

* Voor wie niet bang is voor een dik boek, een aanrader: “Leven en Lot” van Vasili  Grossman. Over de lotgevallen van verschillende mensen ten tijde van de omsingeling van Stalingrad in de 2e Wereldoorlog. Over gewone, bange mensen die door de Staat en hun tijd (het ‘lot’) verleid worden tot allerlei vormen van toewijding en verraad.

Wandelen met de predikant (09-2018)
Regelmatig kan op woensdag gewandeld worden. In september zijn de 5e en de12e.
Onderweg hebben we het over van alles.
Start om half twee, bij de ingang van De Burght.  Wikke Huizing.

Van de predikant  (08-2018)
 
De supervisie die ik dit voorjaar heb gevolgd bij een collega in Friesland krijgt nog een leuk staartje. De betreffende predikant, Hille Vlasman, blijkt ook fotograaf en schrijver. Vorige zomer had hij een fototentoonstelling in de Doopsgezinde Kerk in Leeuwarden. Een prachtige foto van een boot op het wad hing in zijn keuken. Bij de laatste bijeenkomst kreeg ik als afscheid het bijbehorende boek met de titel “Vaar naar diep water”. Thuisgekomen bedacht ik dat die tentoonstelling in onze kerk ook heel goed zou passen. Zowel gemeenteleden als de vele toeristen kunnen ervan genieten. De teksten gaan over zee, land en water, verbonden met bijbelse verhalen en dagelijkse belevenissen. Hille bleek graag bereid de tentoonstelling bij ons in De Burght te laten zien. Voor hem ook weer een heel ander publiek.
Er was nog meer kunst in de maand juni. Voor de opening van het project SEA (Science Encounters Art) mocht ik een bijdrage leveren. Heel erg leuk om te doen, boeiende mensen ontmoet. Volgend jaar zomer komen drie kunstenaars in onze kerk nieuw werk exposeren. Ze worden dit jaar gekoppeld aan een wetenschapper en uit die samenwerking moet iets moois voortkomen.
Met Wim Timmer van de Waddengemeente ben ik naar de eerste bijeenkomst van de nieuwe Ring Alkmaar geweest. Binnen de PKN zijn er nieuwe, veel grotere classes gevormd. Wij behoren nu tot de classis Noord-Holland. De bedoeling is dat de Ring meer een ontmoetings-en toerustingsfunctie krijgt en de classis een bestuurlijke. Daartoe was op de betreffende middag dr. Sake Stoppels uitgenodigd om ons te vertellen over zijn onderzoek naar kerkvernieuwing.
U allen een goede zomer toegewenst!
Wikke Huizing


“Kiezen met uw volle verstand en uw volle geloof.”
(05-2018)
Deze maand moet er een belangrijke beslissing worden genomen over de richting die onze gemeente inslaat voor de komende jaren. Dit moment van beslissen zit er al heel lang aan te komen en is om bekende redenen steeds van alle kanten bekeken maar niet echt genomen.

Op de gemeenteavond van 23 mei zullen zes mogelijkheden rond een keuze voor onze (kerk)gebouwen worden gepresenteerd. Deze mogelijkheden zijn deels bekend en deels nieuw. Ook nieuw is dat deze mogelijkheden voorzien zijn van (financiële) onderbouwing , zodat we een zo verantwoord mogelijke keuze kunnen maken.

Met de keuze voor de gebouwen zeggen we impliciet ook wat voor soort gemeente we willen zijn. Op eerdere gemeenteavonden is o.a. gebleken dat we een zo gastvrij mogelijke gemeente willen zijn, met behoud van identiteit en gewoonten. In welke (combinatie) van de gebouwen komt die wens het meest tot zijn recht? En wat is financieel en reëel haalbaar? Daarover gaat het op 23 mei. Ik wil u oproepen te komen en vooral met uw verstand naar de argumenten en keuzemogelijkheden te kijken. Welke keuze ook gemaakt gaat worden, er zal op één of andere manier pijn worden geleden. Omdat een keuze in eerste instantie een verlies lijkt. Wees u daarvan bewust, zoals ook de kerkenraad zich daar zeer van bewust is. Maar laten we een verstandige beslissing nemen, waarbij we oog hebben voor elkaars gevoelens en die erkennen maar die niet leidend zijn.

Voor de duidelijkheid: als predikant zal ik u niet tot een bepaalde keuze oproepen. Geen van de zes zal ik verdedigen. Ik wil u alleen oproepen een keuze te máken. Waarom? 

Twee redenen: 1. Een predikant is een (betrokken!) voorbijganger. U blijft, de predikant gáát weer een keer. Dus het moet úw keuze zijn wáár en hoe u de komende jaren gaat kerken.

2. Niet-kiezen, de beslissing steeds maar uitstellen, belemmert de voortgang van het gemeenteleven. Telkens moeten andere beleidsbeslissingen wachten op die ene keuze. Dat doet de gemeente stilstaan terwijl er heel veel is wat onze gelovige aandacht vraagt. En dat gaat me als voorganger aan het professionele hart.

“Alles in het werk voor de voortgang van de kerk”
Naast bovenstaande loopt er rond de gebouwen nog een traject. U weet dat we als gemeente bureau VIND hebben ingeschakeld om ons te adviseren hoe we de gebouwen met behulp van fondswerving optimaler kunnen gebruiken. Zij hebben een uitstekend rapport geschreven en er een helder vervolg aan gegeven.  Om kort te gaan; er is gekozen om De Burght als uitgangspunt te nemen. Er gaat verbouwd worden (keukentje en toiletten) en er komt een permanente tentoonstelling over het kerkelijke leven op Texel door de eeuwen heen, voorzien van een audiotour. Ook zal er een jaarkalender komen met culturele activiteiten die in De Burght, met partners buiten de kerkgemeenschap, plaats gaan vinden. Dit alles met behoud van de diensten op zon-en feestdagen en de mogelijkheid voor begrafenissen. Dit is het begin van een veel langer traject waarin toegewerkt wordt naar een Stichting Texels Religieus Erfgoed. Op de gemeenteavond zal u hierover meer geïnformeerd worden. Maar ook voor dit traject is het belangrijk te weten wat voor keuze de gemeente over haar gebouwen maakt!

Van de predikant (02-2017)
En toen was het zover…. bevestiging en intrede in de Protestantse Gemeente. De vorige maand schreef ik dat ik ertegenop zag én ernaar uit keek. De middag zelf was, in mijn beleving, een mooie mix van serieus ritueel en verkondiging, aandacht en humor, spanning en ontspanning. En wat zag de kerk er mooi uit! Nog niet eerder had ik haar in zo’n smaakvolle bloemenhulde gezien. Ook de overige organisatie was dik in orde. Van vrienden, familie en gemeenteleden heb ik alle lof gehoord voor de ontvangst en de receptie. Bij deze geef ik die pluim graag door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ook heel veel dank aan allen die meewerkten aan de dienst! Mooi om de zegen mee te krijgen van gewaardeerde collega’s en toegesproken te worden door kerkenraad en kindernevendienst. Voor mezelf was het overhandigen van de attestatie uit de Doopsgezinde Gemeente een bijzonder moment. Vanaf nu ben ik echt lid van de Protestantse Gemeente Den Burg.
Dank voor alle felicitaties en cadeautjes tijdens de receptie! Nog steeds staan in onze woonkamer bloemen en er ligt een hele stapel interessante boeken te wachten.
’s Avonds hebben we gegeten met familie en vrienden in Paal 9 en daar ook nog mijn 50e verjaardag gevierd. Ik had een topdag. En ik hoop dat het ook vooral voor de gemeente een feestelijke middag was.
Intussen gaat het (gemeente)leven verder en is er o.a. een gemeenteavond geweest over de gebouwen. Zo’n 50 gemeenteleden discussieerden in groepen aan de hand van vragen. Wat daar gezegd is, wordt verzameld in een advies van bureau VIND. Ook op Texel Plaza is er aandacht voor de toekomst van de kerkgebouwen. Ik ben bezig met een werkplan voor de komende maanden, bezoek mensen en doe verder allerlei voorkomende zaken (diensten, vergaderingen etc.).
De werkkamer aan de Elemert wordt opgeknapt en ingericht. De sleutel heb ik al gekregen.
In het colofon op de eerste pagina van onze gemeente in dit blad is een extra (mobiel) telefoonnummer
(06-1087 2089) achter mijn naam geplaatst. Zo ben ik nog makkelijker te benaderen. We hebben afgesproken dat de maandag mijn vrije dag is.  Wikke Huizing

In de Doopsgezinde traditie, waar ik toe behoor,
 wordt door predikanten geen toga gedragen.
 Dit heeft te maken met het ontbreken van een
 strikte ambtsopvatting. Bij Doopsgezinden
 zijn alle gelovigen in principe “priesters”.
 Dat heet het “priesterschap aller gelovigen”. 
 In de praktijk is het echter handig als je een
 zuster of broeder “vrijstelt” om het vak van
 predikant te leren en uit te oefenen.
 Daar horen echter geen uiterlijke tekens bij.
 Het niet dragen van een toga heeft voordelen en
 nadelen.
 Het voordeel is dat je jezelf af en toe op een nieuw
 jurkje mag trakteren.
 Afgelopen Pinkster vond ik het daarvoor wel weer tijd.
 Nadeel is dat dit aandacht en geld kost.
 Met een toga ben je in één keer klaar en als het
 koud is trek je gewoon een extra kledingstuk
 eronder aan.  Maar het is wel een saai gezicht,
 zelfs met een gekleurde stola.
 Een zomerse jurk, dus, voor de komende maanden. 
 Wikke Huizing

 Pinksteren met de kinderen

 

 

 

 

 

 

Paaswake gezien via een avondmaalkelk