Van de predikant

Van de predikant (03-2020)

Door de vele werkzaamheden in het dorp zijn we een beetje uit ons doen. Terwijl er in de Burghtkerk een verbouwing aan de gang is, en bij de buren ernaast (!), is De Poort via de Elemert niet te bereiken. Dat bedenk ik me meestal te laat.
Ook voor ons huis ligt de hele straat eruit. ‘Lastig’ als je vanuit huis werkt en vaak met de fiets het dorp in moet. Af en toe is het water ’eraf’. Zand wordt binnengelopen aan schoenen. Maar het is ook grappig om te horen waar de vaklui vandaan komen die aan het werk zijn (ze komen zelfs uit Polen), van verschillende bedrijven. Ze doen fascinerend en nuttig werk (sluiters, koppelingen, waterleidingen), in weer en wind. Het ene bedrijf graaft, het andere sleutelt. Ik heb er diep respect voor. Twee huizen verder (voormalige slagerij) zijn ze aan het bouwen. Dat begint ’s morgens al vroeg… Heien hebben we gehad, nu wordt er vooral gezaagd en geklopt. Allemaal tekens van bedrijvigheid en leven; we passen ons welgemoed aan.
Ook in het gezin is er dynamiek: kind in Amerika geweest, ander kind komt met verhalen over het studentenleven thuis en de derde neemt vrienden en vriendinnen mee. Heel leuk.
In de gemeente staat het leven ook niet stil: Jessica Heetebrij is bevestigd en begonnen als pastoraal werker. In het Texels Theologen Convent denken we na over andere manieren van een vorm van weeksluiting in De Gollards en Hollewal. In de zomer gaat een deel van de bewoners van de Gollards naar de nieuwbouw aan de Pontweg. En wordt de Gollards verbouwd. Er is dan geen centrale ruimte meer voor een weeksluiting en die komt ook niet terug.  Bovendien wordt de bewonersgroep in de huizen steeds ouder en kwetsbaarder.
We maken plannen om de overgang van De Poort naar De Burght zo goed en respectvol mogelijk te laten verlopen, als de eerstgenoemde verkocht is. Vieringen, kringen en vergaderingen gaan altijd door. Buiten de gemeente, maar wel ermee verbonden, zit ik in een werkgroepje voor de Ring Noordkop (zie elders een verslag) en in het 4/5 mei-comité.
Voor pastorale bezoeken maak ik deels zelf afspraken en deels doet Wil van Heerwaarden dat. Mocht u bezoek willen, schroom dan niet naar mijzelf te bellen (365850) of naar Wil. Ik kom graag kennismaken of verder praten/luisteren.
Ds. Wikke Huizing.

Van de pastoraal werkster (03-2020)
Kennismaking pastoraal/kerkelijk werker, Jessica Heetebrij
Beste gemeenteleden,
Graag wil ik, Jessica Heetebrij, me aan u voorstellen.
Zondag 16 februari j.l. ben ik bevestigd als pastoraal/kerkelijk werker in de Poort voor de Protestantse kerk in Den Burg. Het was een mooie dienst, waar ik met veel genoegen en dankbaarheid op terugkijk.
Mijn naam is Jessica Heetebrij en ik woon met mijn man Victor in Burgerbrug.
Ik heb twee dochters, Fleur en Eva, die samen met hun vriend in Amsterdam wonen.
Ik mag 18 uur komen werken op dit prachtige eiland, en ik ben erg dankbaar voor deze mogelijkheid.
Tussen 1995–2002 heb ik 7 jaar voor het Regionaal Diensten Centrum van de PKN in Alkmaar (RDC) gewerkt en voor de Protestantse Jeugd en Jongeren Raad in Beverwijk.
Ik was daar onder andere bezig met cursussen & trainingen op het gebied van Verhalen Vertellen en theater maken en werkte veel met predikanten en begeleidde vrijwilligers van kerken, die zich inzetten voor de kindernevendiensten.

Toen het RDC werd opgeheven ben ik in 2002 een eigen bureau gestart, dat zich specialiseerde op Workshops Verhalen Vertellen en theater maken. Dit bureau JESS heb ik 7 jaar gehad.
In die tijd ben ik ook weer in de gezondheidszorg gaan werken en heb vele jaren als verpleegkundige in de thuiszorg gewerkt.
Ik heb in mijn carrière veel omzwervingen gemaakt. Zo heb ik ook nog  als coördinator bij het Leger des Heils gewerkt en in de crisisopvang in de psychiatrie gewerkt.  Dit was een leerzame periode en ik kon dat combineren met mijn pastorale werk in Broek op Langedijk de afgelopen anderhalf jaar.
Sinds 2017 gebruik ik een ruimte in de voormalige school in Burgerbrug, ‘OldSkoel’ genaamd.  Deze school heb ik opgeknapt met vrijwilligers uit het dorp en met ondersteuning van de gemeente.
In de OldSkoel is er één dag per week (op vrijdag) een open inloop-dag, waar we elkaar rond de grote tafel ontmoeten, mooie gesprekken voeren en waar koffie, thee en taart geserveerd wordt.
In deze ruimte ben ik ook bezig met edelsmeden. Ik maak sieraden en doe dat ook in opdracht.  Hier verkoop ik ook Tweedekans-kleding, waarvan 10% naar een goed doel gaat.
Verder organiseer ik 5 keer per jaar op vrijdagavond de Tafel van 10, waar 10 mensen een driegangen –menu voorgeschoteld krijgen en elkaar kunnen ontmoeten.
Op een paar maandagen in het jaar organiseren we  ‘De Oude Gewoonte’ in de OldSkoel. Op die ochtenden krijgen de deelnemers eerst  koffie met wat lekkers en zingen daarna oude liedjes van vroeger. Tot slot eten we een gerecht uit grootmoeders tijd. Het is een groot succes waar veel behoefte aan is. De mensen geven zich maanden van te voren op om niet achter het net te vissen!
Fotograferen is een grote hobby van mij en ik word regelmatig gevraagd voor foto-opdrachten.
Zoals u leest lijkt stilzitten spaarzaam, maar toch lukt het mij om lekker op de bank een goed boek te lezen.
Ik hoop u binnenkort graag te ontmoeten om elkaar te leren kennen. Ik zie er naar uit!
Vriendelijke groet, Jessica Heetebrij

Zin in Film 24 maart (03-2020)

‘Entre les murs”, tussen de muren, heette de Franse film die draaide op dinsdag 18 februari in De Schakel. Speelfilm en soort documentaire in één. Twee uur lang keken we naar een schoolklas op een middelbare school in Parijs. Een klas met jongeren uit verschillende culturen en een hele goede, integere en bevlogen leraar Frans. Hij moet het hebben van de communicatie in de klas om de stof over te brengen; stof waarvan de leerlingen openlijk het nut betwijfelen. En toch gaat het mis aan het eind van het schooljaar. Door een onhandige opmerking verliest hij de grip. “Tussen de muren” slaat dan ook niet alleen op de feitelijke schoolmuren maar ook op de figuurlijke cultuur-muren die tussen mensen staan: begrippen als schaamte, zelf, respect, gehoorzaamheid, geloof ed. hebben verschillende gevoelswaarde in verschillende culturen. Op zeer geloofwaardige manier werden we meegenomen in de ontwikkelingen. Aan het eind waren we ook wel een beetje moedeloos; had dit beter gekund? Ja, in theorie, maar wat wordt er dan wel niet van mensen gevraagd? Als je midden in de dynamiek van een gebeurtenis zit, kun je soms niet meer terug. Multi-culturele samenleving……het lijkt zo mooi maar in de praktijk is het heel hard werken en vraagt het veel geduld en inlevingsvermogen.

De volgende Zin in Film staat gepland voor 24 maart, half acht. Op de zondagsbrief wordt de film aangekondigd.  Ds. Wikke Huizing
 

Pastoraat

Verschillende mensen hebben de afgelopen maand ingrijpende operaties ondergaan. Ingrijpend o.a. omdat er weefsel onderzocht moest worden op kwaadaardige cellen. Bij het schrijven van de kopij zijn nog niet alle uitslagen bekend. We leven mee in het wachten en hopen op goede berichten.
 

Moge de belijdenis van Paulus ons tot troost zijn: Hetzij wij leven, hetzij wij sterven, wij zijn van de Heer!
En moge de herinnering aan alle genoemden ons tot zegen zijn!
Wikke Huizing



Als de kerkklok op woensdagmiddag half twee slaat, start ik met een wandeling rond Den Burg. Iedere woensdag, behalve bij Code Oranje. Zelden loop ik alleen. Dat is de bedoeling: iedereen kan mee. Al wandelend, in gemiddeld tempo, hebben we het over van alles en genieten van landschap, beweging en goed gezelschap.  ds. Wikke Huizing

Voor het seizoen 2019-2020 is er een gemeentegidsje gemaakt. Dit is de voorkant :

             Gemeentegids Protestantse Gemeente Den Burg  

                                 seizoen 2019/2020
 
                       

Twee gemeenten (rode vlakken) vormen een nieuw geheel rond het kruis.

Hierin staan alle actuele adressen en relevante telefoonnummers. Ook worden er een aantal activiteiten in beschreven en aangekondigd.  
Dank aan Froukje, Roelie en Janneke voor het denk- en typewerk!

Van de predikant (02-2017)
En toen was het zover…. bevestiging en intrede in de Protestantse Gemeente. De vorige maand schreef ik dat ik ertegenop zag én ernaar uit keek. De middag zelf was, in mijn beleving, een mooie mix van serieus ritueel en verkondiging, aandacht en humor, spanning en ontspanning. En wat zag de kerk er mooi uit! Nog niet eerder had ik haar in zo’n smaakvolle bloemenhulde gezien. Ook de overige organisatie was dik in orde. Van vrienden, familie en gemeenteleden heb ik alle lof gehoord voor de ontvangst en de receptie. Bij deze geef ik die pluim graag door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In het colofon op de eerste pagina van onze gemeente in dit blad is een extra (mobiel) telefoonnummer (06-1087 2089) achter mijn naam geplaatst. Zo ben ik nog makkelijker te benaderen. We hebben afgesproken dat de maandag mijn vrije dag is.  Wikke Huizing


In de Doopsgezinde traditie, waar ik toe behoor,
 wordt door predikanten geen toga gedragen.
 Dit heeft te maken met het ontbreken van een
 strikte ambtsopvatting. Bij Doopsgezinden
 zijn alle gelovigen in principe “priesters”.
 Dat heet het “priesterschap aller gelovigen”. 
 In de praktijk is het echter handig als je een
 zuster of broeder “vrijstelt” om het vak van
 predikant te leren en uit te oefenen.
 Daar horen echter geen uiterlijke tekens bij.
 Het niet dragen van een toga heeft voordelen en
 nadelen.
 Het voordeel is dat je jezelf af en toe op een nieuw
 jurkje mag trakteren.
 Afgelopen Pinkster vond ik het daarvoor wel weer tijd.
 Nadeel is dat dit aandacht en geld kost.
 Met een toga ben je in één keer klaar en als het
 koud is trek je gewoon een extra kledingstuk
 eronder aan.  Maar het is wel een saai gezicht,
 zelfs met een gekleurde stola.
 Een zomerse jurk, dus, voor de komende maanden. 
 Wikke Huizing

 Pinksteren met de kinderen

 

 

 

 

 

 

Paaswake gezien via een avondmaalkelk