Rügen en Texel

       zijn met elkaar verbonden.........

Van eiland naar eiland, Bezoek partnergemeente Bergen/ Rügen (11-2019)
Donderdagavond, 10/10, was het zover, onze vrienden uit Bergen arriveerden, het was heel goed om elkaar weer te zien! In het afgelopen jaar is er veel gepasseerd op beide eilanden. Dat geeft verbinding en soepelheid en die hebben we nodig.
Want veel wind en regen was reden om het plan wat aan te passen.
We schuilden in de Burght en waar kun je dat beter doen.
Gelein vertelde ons over details in de kerk en in de Lindeboom keken we in de Schoutenzaal, heel verrassend. Zeehonden in Ecomare, altijd goed. Samen eten is heel belangrijk ! Aan de Rozendijk aten we hutspot, met een vrolijke uitleg over het Leidens ontzet. Zaterdag, een vrije dag, begon voor velen met ... een bezoek aan de Burght. Archeologiedag Texel, nog verder terug in de tijd.
Zondagmorgen is altijd een hoogte punt, wat doen we en wat nemen we mee.

  

U heeft het gehoord, de begroeting van Leen en Tino, het zingen van het oogstlied en de vlag van Rügen&Texel samen gevoegd! Hoe groot was de verbazing toen zij hier kwamen en er van elk huis met een gast de Rügenvlag wapperde.

 'We zijn niet twee groepen, maar één groep geworden'.
Voor ieder in de kerk was er een potje jam, de pompoen kunt u proeven op 10/11, dankdag voor gewas en arbeid: Annie gaat pompoensoep maken.
Koffiedrinken, samen naar de dijkversterking en warme chocolade met een juttertje.

Gezellig chinees eten in de Witte Burcht, waar een Mezuza op tafel kwam! Wat is dat? Een kokertje voor de deurpost, met de tekst uit Deut. 6:9 ,het 'Sjema'. Sjema betekent 'hoor'.
In de R.K.kerk zongen we voor onze vrienden het Pommernlied: 'Wenn in stiller Stunde ...'. ( Rügen ligt in Mecklenburg-Vorpommern.) In deze dagen kwamen oost en west en noord en zuid bij elkaar (zie lied 969).
Maandag afscheid nemen en uitzwaaien bij de boot met een prachtige zonsopkomst.
De regen was vergeten, wij hadden een traan in ons oog.
Veel is er gezegd en warmte gevoeld. Heel bijzonder om deze vriendschap te ervaren.
Ze kwamen goed thuis, tot volgend jaar !   Namens de Rügengroep, Janneke Tolsma.

Bezoek aan Bergen op Rügen (06-2018)
Op Koningsdag, vrijdag 27 April, vertrokken we met de boot van 8 uur naar Duitsland. Dat is een gek gevoel; weggaan op een feestdag. We reden tussen de kinderen met hun verkoop-kleedjes door de straat uit. Maar het bood ook kansen: iedereen had iets oranjes aangetrokken of opgezet. Zo kwamen we aan in Bergen, vele uren later dan verwacht vanwege lange files. Toen dachten we: nu zal er wel niemand meer zijn, we moeten vast ons eigen gastgezin opzoeken”. Maar niets was minder waar! Op de trappen van het Gemeindehaus stonden ze klaar; vijf koperblazers zetten het Wilhelmus in, er was oranjebitter en heerlijk eten. De zaal was versierd met oranje tulpen! Voor velen een hartelijk weerzien.

Zaterdagochtend reden we naar het Insel Ummanz. Rügen bestaat uit meerdere eilanden en eilandjes. Op Ummanz bezochten we eerst een voormalige boswachterswoning. En liepen we langs de enige kaarsrechte bosweg die er op Rügen bestaat. Het was heerlijk weer dus aan het eind volgde een picknick. ’s Middag kregen we een rondleiding en proeverij in een stokerij voor brandewijn en likeur. Plaatselijk verbouwde vruchten worden daar verwerkt tot bio-likeur en “Brand”. Net niet aangeschoten keerden we terug naar Bergen waar ’s avond een door velen samengesteld buffet volgde. De avond werd besloten met een foto-presentatie over de natuur op Rügen en muziek door de jongerenband van de gemeente.
Zondagochtend volgde de dienst waarin twee lectoren en onze eigen dominee Wikke voorgingen. Als groep boden we twee liedboeken aan; het nieuwe Liedboek voor Huis en Kerk en het Katholieke liedboek voor Liturgie. Ds. Hans vertelde dat er tot zijn vreugde voor het eerst een Duitstalig lied in is opgenomen. (Der Mond ist aufgegangen, lied 246).
Na de lunch met Kaffee und Kuchen ging het naar het stadje Puttbus. Een prachtig 18e eeuws theater hebben ze daar gerestaureerd. We kregen er een rondleiding en aan het eind van de middag een prachtig pianoconcert van de pianiste Gerlint Böttcher. Rond 21 uur waren we terug voor een maaltijd in de gastgezinnen.
Maandag was een “vrije dag”. Ieder koos een eigen bestemming of bezigheid. Wij gingen naar Stralsund , op het vaste land , waar één van de jongeren (Rica Rehfeld) voor de jongeren een privé-rondleiding verzorgde in het Duits en Engels. Die ging door het Kultur-Historisches Museum waar zij werkt. Anderen bezochten een markt of pottenbakkerij.
De laatste avond bestond uit een “Grillen” (barbecue) aan de rand van de Greifswalder Bodden, in het idyllische dorpje Neuendorf. De dorpsgemeenschap had daar een “Gemeinschaftshaus” vernieuwd waar we gebruik van konden maken.
Tijdens en tussen al die activiteiten door blijft het gesprek met onze Duitse vrienden over ons geloof en persoonlijk leven, altijd getekend door uitwisseling over onze verschillende achtergronden, het allerbelangrijkst. Juist die terugkerende ontmoeting maakt ieder bezoek zo waardevol.   Hans en Wikke Marseille-Huizing


 

 

 

 


Uitleg voor de jeugd in 'de Burght''.

 Texel (Noordzee) -- Den Helder (Marsdiep) -- Fryslân -- Leer (Eems) -- Bremen (Wezer) -- Hamburg (Elbe) -- Rostock -- Rügen (Ostsee)


Van eiland naar eiland. (10-2017)   

In het weekend , van 21/10-25/10, waren er 15 mensen uit Rügen op bezoek. Ze kwamen in de Gemeindebus en een paar auto's zaterdagavond aan. Na een gezamenlijke ontvangst vertrok ieder naar het gastgezin. Het weerziens was van beide kanten warm.
De zondagse kerkdienst is een hoogte punt in de uitwisseling. Het interview, waarin de vragen in het Duits werden gesteld en "Luther" in het Nederlands antwoordde, was heel beeldend. En zowel de Duitse als de Nederlandse Luthertjes smaakten goed.
Koffiedrinken en een foto maken voor de krant, het hoorde erbij.

    

's Middags de wandeling "Skéép en Lantskap" viel een beetje in het water, maar gelukkig was daar het trekpontje. Bij de maaltijd in de Burght hoorden we als Tischrede hoe de kerkendag in Berlijn was geweest. Ook ontvingen we een boek over Luther.
Met de tekst: Des christen herz auf rosen geht, wenn's mitten unterm kreuze steht.

Mooi op tafel waren de placemats, een terugblik op de 25 jaren vriendschap, en de Lutherroos als onderzetter. Als antwoord op de 95 stellingen stonden er 95 eieren op tafel : "Je mag je waarheid verkondigen zoals je wilt, maar houd je medemens in ere en gaaf."
Maandag een vrije dag, die is goed ingevuld. De jongeren gingen naar Amsterdam. Zij hadden vaak een eigen programma, dinsdag schaatsen in Alkmaar. Dinsdag een dagje de Waal. Bezoek aan het Cultuur Historisch museum, lunch in het dorpshuis, rondwandeling, in de regen helaas, door Nieteke Roeper.
Rondleiding in de kerk door Bert Kooiman en als afsluiting een orgelbespeling door Dyo Wassink op beide orgels en zongen samen. We aten in de R.K.pastorie van den Burg, de vismaaltijd veranderde in stamppotten, ook heel lekker! Ieder ontving als aandenken een kaars met vignet. Woensdagmorgen zwaaiden we de Rügenaren uit, tot volgend jaar!
Namens de Rügengroep Janneke Tolsma.



 

Van eiland naar eiland (09-2017)
Dit jaar is het 25 jaar geleden dat we met een geloofsdoek naar Rügen zijn gegaan. Vanaf die tijd is er een jaarlijkse uitwisseling met de Evangelische Kirchengemeinde van de Marienkerk te Bergen. In oktober komt een groep naar Texel, op zondag 22 oktober in de Burght.
We hopen op een feestelijke dienst.
De voorbereiding is begonnen, maar wie graag mee wil doen is van harte welkom!
Namens de Rügengroep, Janneke Tolsma.

Jeugdprogramma Rügenreis.
(10-2016)

Elias Marseille

Een paar weken terug stapten mijn broertje, zusje en ik in de auto om een belachelijk lang eind te rijden. Bijna een hele dag zaten we in de auto om uiteindelijk aan te komen op Rügen. Het was onze tweede keer op het eiland, en toen we de laatste kilometer reden begonnen we wat dingen te herkennen.

De afgelopen jaren waren er twee jongeren van Rügen waar we vooral veel mee spraken, Julian en Rica. Helaas waren zij allebei ouder geworden en hadden zij belangrijker dingen te doen (respectievelijk ambulances rijden in Bremen en verkozen worden bij een jeugdorganisatie). Ik vond dit echt heel erg jammer.

Maar het bleek ook een positieve uitwerking te hebben. De twee meisjes waar we tijdens ons verblijf mee optrokken (Hanna en Ruthi) leerde ik nu namelijk veel beter kennen. Zij hadden zich vorig jaar een beetje op de achtergrond gehouden.

We deden een heleboel leuke dingen terwijl we daar verbleven. Zo gingen we midden in de nacht naar een oude ruïne, bezochten hun school en gingen we veel naar het strand.

Vooral het bezoeken van de school vond ik heel interessant. We waren te gast in een Engelse les, en het was de bedoeling dat ze ons vragen in het Engels zouden stellen. Helaas bleek dat ze weinig bakten van Engels en geen vragen voor ons hadden.

Met als gevolg dat ik toen maar gewoon in het Duits vragen ben gaan stellen. Dat vonden ze veel gemakkelijker.

Ik vroeg naar aanleiding van hun afkeer naar Engels wat er dan mis mee was. Ze vertelden dat ze er nooit in aanraking mee kwamen. Engelse films worden standaard ingesproken, ook voor volwassenen. Duitse muziek is net zo populair als Engelse, en verder is de Duitse markt voor entertainment groot genoeg om niet afhankelijk te zijn van angel- Saksische input.

Het vertelde mij iets over de Duitse cultuurgebied, en liet mij nadenken over ons eigen land. Hier komen alle bovenstaande voorbeelden namelijk wel voor. Is dat armoede? Of zijn de Duitsers gewoon koppig en eigengereid?

En als ik kijk naar het aantal uren dat ik en mijn geschwister (broertje en zusje) doorbrengen op Youtube kijkend en luisterend naar Engelstalige kanalen, dan snap ik ook dat mijn zusje echt heel veel beter Engels spreekt dan Ruthi.

Toen ik terug was op Texel probeerde ik deze verkregen inzichten nog wel te delen, maar je moet het meegemaakt hebben om écht te begrijpen. Daarom denk ik dat dit soort reizen heel erg waardevol zijn.

Wat deze reizen voor mij en mijn familie makkelijker zou maken is het volgende: Het is heel vervelend als je het grootste deel van de eerste week van het nieuwe schooljaar mist. Dat was nu het geval.

Ik ben nog steeds bezig met het wegwerken van de achterstand die ik van onze mini-vakantie overhield. Daarom zou ik willen voorstellen om de reis de volgende keer in een vakantie te plannen. Dan kunnen mijn geschwister en ik onbezorgd mee doen aan de uitwisseling. Want geloof me, er is niets vervelender dan terugkomen van een heerlijke dag op het Duitse strand, en je dan bedenken dat je nog iets moet versturen/beantwoorden/maken. Elias Marseille

  

Van eiland naar eiland (10-2016)
In het 25ste jaar dat de contacten tussen Texel en Rügen bestaan, was het onze beurt om op reis te gaan naar dat andere eiland in de Oostzee.

Met 13 mensen vertrokken we op 8 september. Na een warme, voorspoedige reis was het een hartelijk weerzien met onze vrienden op Rügen. Meteen al hele gesprekken en plannen maken voor de volgende dag, die we naar eigen keuze mochten invullen.

Een paar van ons wilden graag naar Hiddensee, een klein eiland ten westen van Rügen. Er rijden daar geen auto’s, wel paard en wagens en fietsen. Een steile kust en een zandstrand, oude bomen, mooi museum en veel toeristen, maar toch veel rust.

De volgende dag trokken we met de hele groep naar een prachtig deel van Rügen, Mönchgut. Daar, in Middelhagen, bezochten we een oude school, waar we keurig in de bankjes zaten en een uur les kregen van een “oude schooljuf”.

Na de picknick in de schaduw maakten de meesten een mooie wandeling naar een hoog punt met een geweldig uitzicht.

’s Avonds zaten we in de “Witte Schakel” waar onze vrienden hadden gezorgd voor een “crimi-diner”. Hans Marseille heeft daar een beeldend verhaal verteld bij het overhandigen van de cadeaus voor onze gastgezinnen. Dat waren n.l. dienbladen met de afbeelding van de “Dokter Wagemaker”, gesponsord door de Teso.

Zondagmorgen tijdens de dienst heeft Wikke het woord gedaan. Ze vertelde dat we op Texel in september aandacht besteden aan het Hooglied, het Lied der liederen, over de liefde.

Het cadeau dat zij overhandigde was een reproductie van een schilderij van Chagall over het Hooglied.

Als Texelse groep zongen we lied 808: In diepe nacht ben ik gegaan. Na de dienst was er op het kerkplein Kaffee mit Kuchen en alle gelegenheid om gezellig bij te praten. ’s Middags rijden we naar Boldewitz om een prachtig koetshuis te bezichtigen. Binnen krijgen we ook uitleg bij de mooie schilderingen op behang.

Als afsluiting gaan we in de naastgelegen kapel en zingen Laudate omnes gentes.

Daarna reden we naar een plek aan het water waar we tot zonsondergang bleven. Sommigen hadden veel last van muggen, anderen namen een frisse duik.

Maandagmorgen vroeg uit de veren voor de terugreis, waarbij we uitgezwaaid werden door onze vrienden. ’s Avonds zijn we weer veilig op Texel gearriveerd, voldaan na fijne dagen met elkaar. Volgend jaar komen zij hopelijk weer hier.

Namens de Rügengroep, Ria Witte